يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ "ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه (شما را) برای نماز روز جمعه بخوانند فی الحال به ذکر خدا بشتابید و کسب و تجارت رها کنید که این اگر بدانید برای شما بهتر خواهد بود."
نا امیدی از رحمت خداوند عالم، یک خط قرمز است،امام جمعه بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه 30خرداد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 31 خرداد 1399 ساعت 09:46

نا امیدی از رحمت خداوند عالم، یک خط قرمز است،امام جمعه بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه 30خرداد

بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه اول

30/  3/  99

اُوصیکُم عِبادَ اللهَ وَ نَفسی بِتَقوی الله فَإِنَّهُ مَن یَتَّقِ اللهُ یُکَفِّرعَنهُ سَیِّئاتِهِ وَ یُعَظِّم لَهُ اَجرا.

موضوع بحث: انسان شناسی در قرآن کریم و عوامل سعادت انسانها

خوب قبل از ویروس منحوس کرونا، بحثی را  با موضوع انسان شناسی در قرآن کریم و عوامل سعادت انسانها در خطبه اول بیان می کردیم، که به هشت عامل از عوامل سعادت انسانها اشاره شد، و بعد از آن در ادامه، از موانع تهذیب نفس و خودسازی  سخن می گفتیم، که به توفیق الهی به هشت مانع از موانع خودسازی و تهذیب نفس هم اشاره کردیم، که هشتمین از آن موانع را یأس و ناامیدی از درگاه الهی عنوان کردیم، در این زمینه هم، مطالبی را هم به محضر شما خوبان و عزیزان نمازگزار جمعه عرض کردیم، امّا در ادامه ی همین مباحث باید عرض کنیم که:

نا امیدی از رحمت خداوند عالم، یک خط قرمز است،

یعنی: انسان با این نا امیدی و ارد خط بیچارگی، هلاکت و ضلالت شده  است.

قطعاً وقتی انسان یک قدری عمیق تر، منطقی تر و منصفانه تر به قضایای دور و برش نگاه کند، درک می کند که دچار اشتباه محاسباتی شده است.

یعنی: آنچه که درباره خدا فکر می کرد و یا درباره مشکلات به ظاهر لاینحل خودش فکر می کرد و یا درباره عدم توجه خدا به او فکر می کرد، درباره اینکه با این حجم از گناهانش، دیگر بخشیده نخواهد شد، و درباره بسیاری از مسائل دیگر، وقتی زاویه دید خودش را تغییر دهد، می بینید که بسیاری از همین چیزهائی را که فکر می کرد، از اساس اشتباه بوده است.

چرا که اولاً: انسان وقتی بیاید  نعمت هائی را که در حال حاضر در اختیار اوست را احصاء کند، شمارش کند، اینکه سالم است، اینکه هنوز زنده است و فرصتی برای زندگی کردن دارد،  اینکه سقفی بالای سر اوست، اینکه همسر و فرزندانش در کنار او هستند، و اینکه هنوز توان کار کردن دارد، اینکه می تواند غذا بخورد، اینکه می بیند، اینکه دست و پا دارد، و هزاران هزار نعمت های دیگری که اگر احصاء شود که مطمئنا نمی توان آنها را شمرد و احصاء کرد، قرآن می فرماید: إن تَعُدُّوا نِعمَتَ اللهِ لا تُحصوها ( ابراهیم /34)

خوب همه این نعمتها در مقابل نداشته ها و نداریها و کمبودها و نواقص، نه اصلا این گلایه ها و کمبودها و مشکلات به حساب می آیند و نه جای نا امیدی باقی می ماند.

جناب سعدی می گوید: یک نفر کفش نداشت رفت مسجد که گلایه کند، دعا کند که خدا مشکل مالی او را حل کند و او بتواند کفش بخرد و بپوشد، یک وقت دید کسی آنجاست که پا ندارد، پشیمان شد و گفت خدایا شکرت که لااقل اگر کفش ندارم، لااقل پا دارم.

بله اگر واقعا انسان به قضایای پیرامون خود اینطور نگاه کند و زاویه دید انسان اینجور تغییر کند و عینک بد بینی را از چشم بیرون بیاورد، چه می شود.

و ثانیاً: انسان گاهی به خاطر فراز و فرودهای زندگی، کُنش و واکنشهای زندگی، مشکلات و سختیهای زندگی متاسفانه از زندگی اش، از آینده اش، حتی از خدا و مدل خدائی اش، نا امید می شود.

امّا همین انسان نا امید، اگر همین نا ملایمات دنیا را، آزمون و امتحان برای خودش بداندکه قرآن هم می فرماید: لِیَبلُوَکُم أیُّکُم أحسَنُ عَمَلا   و رشد و تعالی خودش را در همین ناملایمات ببیند، هرگز نا امید نخواهد شد.

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

ذکر روز

آخرین اخبار بخش

لینک های مفید

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای

شورای سیاست گذاری ائمه جمعه

ستاد اقامه نماز

موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر

مرکز پاسخگویی به سوالات دینی

ائمه جمعه شهرستان بابل

وبلاگ قدیم

آموزش و پرورش بندپی غربی

شهرداری خشرودپی

نهاد کتابخانه های عمومی کشور

کانال تلگرامی دفتر امام جمعه بندپی غربی

اوقات شرعی



آمار بازدید

3016امروزmod_vvisit_counter
3512دیروزmod_vvisit_counter
19441این هفتهmod_vvisit_counter
27817هفته گذشتهmod_vvisit_counter
62685این ماهmod_vvisit_counter
86740ماه گذشتهmod_vvisit_counter
4137176کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 49 مهمان حاضر
IP شما: 34.204.187.106
 , 
امروز: 26 تیر 1399