يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ "ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه (شما را) برای نماز روز جمعه بخوانند فی الحال به ذکر خدا بشتابید و کسب و تجارت رها کنید که این اگر بدانید برای شما بهتر خواهد بود."
انسان باید مراقب باشد تا نسیان از فطرت توحیدی، به عنوان یک رذیله ی اخلاقی،سبب انحراف و دورشدن از کمالات در وجود انسان نگردد.امام جمعه محترم بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه اول آذر مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 02 آذر 1398 ساعت 12:09

انسان باید مراقب باشد تا نسیان از فطرت توحیدی، به عنوان یک رذیله ی اخلاقی،سبب انحراف و دورشدن از کمالات در وجود انسان نگردد.امام جمعه محترم بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه اول آذر


بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه اول

1/9/98

اُوصیکُم عِبادَ اللهَ وَ نَفسی بِتَقوی الله فَإِنَّهُ مَن یَتَّقِ اللهُ یُکَفِّرعَنهُ سَیِّئاتِهِ وَ یُعَظِّم لَهُ اَجرا

 

موضوع بحث: انسان شناسی در قرآن کریم و عوامل سعادت انسانها بود.

محضر شریف شما سروران و نمازگزاران جمعه از موانع تهذیب نفس سخن می گفتیم، پنج مانع از موانع تهذیب نفس، خود فراموشی است. خود فراموشی که معادل عربی آن، نسیان است و اتفاقاً قرآن هم، به این امر، توجّه خاص دارد و توصیه هائی درباره آن بیان فرمود، چرا که در برخی حالات، فراموشی آثار و پیامدهای منفی ای دارد که انسان را هم ازکمال و کمالات دورمی کند وهم زمینه ی سقوط و هبوط انسان را فراهم می کند.

چون انسان علاوه بر فطرت توحیدی، فطرت حیوانی هم دارد، حالا وقتی فطرت توحیدی خودش را فراموش کرده باشد، به سمت فطرت حیوانی و آن حیات پست ظلمانی کشش و گرایش پیدا می کند و در نتیجه از مقام اصلی والای خود هبوط می کند.

لذا قرآن کریم و روایات معصومین(ع) از نسیان و خودفراموشی به عنوان یکی از مهمترین رذائل اخلاقی یاد می کند و آن را بزرگترین خسارت برای انسانها می داند چنانچه در سوره مبارکه زمر آیه 15می فرماید: قُل إنَّ الخاسِرینَ الَّذینَ خَسِرُوا أنفُسَهُم....

اگر انسان به مالش ضرر برسد، قابل جبران است، اگر به سرمایه اش ضرری برسد، قابل جبران است امّا اگر به جانش، به حقیقتش،به انسانیت و فطرتش لطمه ای وارد شود، به این سادگی قابل جبران نیست، بنابراین؛ انسان باید مراقب باشد چراکه گاهی حالتی برای انسان پیش می آید که خودش از خودش فاصله می گیرد، خودش از خودش دور می شود و این بدترین حالت برای انسان است.

امّا سوال اینجاست که

اولّاً: خود فراموشی یعنی چه؟

و ثانیاً: مگرمی شود انسان خودش را فراموش کند چون معمولاً انسانها هرکاری را در جهت رسیدن به خواسته های خود و زندگی خود انجام می دهند، امّا چطور می شود این انسان خودش را فراموش کند؟

خوب قرآن کریم، 3 مورد از موارد نسیان و فراموشی را بیان می کند و هر 3 مورد را نکوهش و مذمت می کند و آن را جزء آسیب های زندگی انسان معرفی می کند

اول: فراموشی گناهان.

دوّم فراموشی خدا.

و سوّم فراموشی خود.

که حالا دو مورد اول و دوم را انشاءالله در آینده عرض می کنیم، امّا مورد سوم که خود فراموشی و نسیان باشد را باید عرض کنیم که گرچه خود فراموشی ازنظر فلسفی مشکل است چرا که علم انسان به خودش علم حضوری است و علم حضوری قابل فراموشی نیست، بلکه این علم حصولی و علم اکتسابی است که قابل فراموشی است

امّا در عین حال این خود گم کردن و این خود فراموشی، به معنای این نیست که انسان هویت و ماهیت خودش را اشتباه کند بلکه به معنای انحراف از مسیر تکامل واقعی و دورشدن از فطرت توحیدی اش است که این برای انسان بسیار خطرناک است لذا امیر مومنان علی (ع) می فرمایند: عَجِبتُ لِمَن یَنشُدُ ضالَّتَهُ وَ قَد أَضَلَّ نّفسَهُ فَلا تَطلُبُها.

و این نسیان و خود فراموشی خطرش تا آنجائی است که حتی ماهیت و واقعیت انسان مسخ می شود و مبدّل به چیزی می شود که در معارف اسلامی ما، باب وسیعی برای آن باز کردند و فرمودند انسان هرچیزی را که دوست داشته باشد و به آن عشق بورزد و به واسطه این دوست داشتن، از خود بیخود شود و خودش را فراموش کند، با همان چیز که  به او عشق می ورزد و اظهار علاقه و محبت می کند، محشور می شود، که از باب نمونه در احادیث ما آمده که فرمودند: مَن أحَبَّ حَجَراً حَشَرَهُ اللهُ مّعّهُ.

البته از آن طرف هم صحیح و صادق است، یعنی اگر انسان در راه عشق و علاقه و محبت به اولیاء الهی و ائمه معصومین(ع)، خودش را فراموش کند، یقیناً فردای قیامت با آنها محشور خواهند شد،

چنانچه آمده که: شخصی از خراسان با پای پیاده به مدینه خدمت امام باقر(ع) رسید، درحالیکه کفشهایش از بین رفت، پاهایش ترک خورد وتاول زد، پاشنه ی پاهایش شکاف برداشت، آمد خدمت امام باقر و با یک عشق و ولعی، خدا را شکر کرد که به مقصود خودش رسید و بعد پاهایش که شکاف برداشته بود وخون آلود بود را به امام نشان داد و عرض کرد، یابن رسول الله، تنها چیزی که مرا با این وضع از خراسان به اینجا کشاند، عشق و علاقه و محبت به شما بود، حضرت هم فرمود: هرکسی،هرکس را دوست داشته باشد،با او محشور می شود.

بنابراین در پایان عرایضم باید عرض کنم که: انسان باید مراقب باشد تا این نسیان و خود فراموشی از فطرت توحیدی، به عنوان یک رذیله ی اخلاقی،سبب انحراف و دورشدن از کمالات در وجود انسان نگردد.


 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

ذکر روز

آخرین اخبار بخش

لینک های مفید

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای

شورای سیاست گذاری ائمه جمعه

ستاد اقامه نماز

موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر

مرکز پاسخگویی به سوالات دینی

ائمه جمعه شهرستان بابل

وبلاگ قدیم

آموزش و پرورش بندپی غربی

شهرداری خشرودپی

نهاد کتابخانه های عمومی کشور

کانال تلگرامی دفتر امام جمعه بندپی غربی

اوقات شرعی



آمار بازدید

496امروزmod_vvisit_counter
4219دیروزmod_vvisit_counter
4715این هفتهmod_vvisit_counter
15624هفته گذشتهmod_vvisit_counter
20339این ماهmod_vvisit_counter
62974ماه گذشتهmod_vvisit_counter
3528773کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 17 مهمان حاضر
IP شما: 3.231.229.89
 , 
امروز: 18 آذر 1398