يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ "ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه (شما را) برای نماز روز جمعه بخوانند فی الحال به ذکر خدا بشتابید و کسب و تجارت رها کنید که این اگر بدانید برای شما بهتر خواهد بود."
علائق نفسانی و آرزوهای طولانی؛ انسان را از همه منافع معنوی و حتی مادی دور می کند. امام جمعه محترم بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه 29 شهریور 98 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 30 شهریور 1398 ساعت 08:28

علائق نفسانی و آرزوهای طولانی؛ انسان را از همه منافع معنوی و حتی مادی دور می کند. امام جمعه محترم بندپی غربی در خطبه اول نمازجمعه 29 شهریور 98

بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه اول

98/6/29

اُوصیکُم عِبادَ اللهَ وَ نَفسی بِتَقوی الله فَإِنَّهُ مَن یَتَّقِ اللهُ یُکَفِّرعَنهُ سَیِّئاتِهِ وَ یُعَظِّم لَهُ اَجرا.

موضوع بحث : انسان شناسی در قرآن کریم و عوامل سعادت انسانها بود.

به محضر شما عزیزان و نمازگزاران جمعه در خطبه های گذشته، از یکی از نقاط ضعف انسانها یعنی آمال و آرزوهای مذموم و خیالی و باطل که مبداء و منشاء بسیاری از بیماریهای نفسانی می شود، صحبت می کردیم.

آمال و آرزوهائی که یکی از بزرگترین رذائل اخلاقی و یکی از مهمترین موانع تهذیب نفس است و عرض شد که غالب انسانها چون بر محور تخیّل و توهّم حرکت می کنند، حتی بیداریشان هم، در شمار خوابهای پریشان و آشفته محسوب می شود و اینکه خدای ناکرده اگر انسان در دامن آرزوهای کاذب و باطل قرار بگیرد، راه سعادت را گم خواهد کرد.

متأسفانه گاهی انسانها به جای آنکه در دائره ی انسانیت بمانند و رشد کنند ، طالب زندگی حیوانی می شوند و مشتاق زندگی طبیعی و مادی اند و آرزوی زندگی این سوئی می کنند، چیزی که به شدّت قرآن آن را نهی می کند، و به عکس به انسان توصیه می کند که خودتان را از دائره ی زندگی حیوانی و مادی رشد دهید

تعبیر قرآن این است: تَعالَوا إلی کَلِمَهٍ

یعنی: بالا بیائید، چرا که انسان اشرف از این است که در جایگاه حیوانی دچار رکود شود و حیوانی زندگی کند.

لذا به این دسته از انسانها، یک هشدار جدی می دهد و به پیغمبر خود می فرماید: ذَرهُم یَأکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا وَ یُلهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوفَ یَعلَمُونَ

یعنی: به زودی خواهند فهمید که چه بلائی سرشان  می آید،

لذا می فرماید: ولشان کن، بگذار مثل حیوان فقط زندگی حیوانی شان را داشته باشند.

در دعای هشتم صحیفه سجادیه، امام سجاد (ع) می فرمایند: وَ نَعُوذُ بِکَ أَن نَمُدَّ فی آمالِنا .  خدایا پناه می برم به تو از اینکه آرزوهای طویل و دراز داشته باشم، وقتی امام سجاد (ع) به خداوند عالم پناه می برد از طول الامل و آرزوهای وهمی و خیالی، حالا آرزو کردن چنین دنیای حیوانی ای، واقعاً حماقت است.

برای اینکه: حاصل چنین آرزوئی، جز سوء و سیّئه و غفلت و ذلت چیز دیگری نیست و به دنبال این سوء و سیّئه و غفلت و ذلت هم، حسرت و پشیمانی خواهد بود.

آنچه که مسلم است این است که انسانهائی که غرق در همین دنیای حیوانی شدند، هم در دنیا آرزوی باطل و دست نیافتنی می کنند و هم در آخرت، در دنیا آرزو می کند که در آسایش و رفاه و در تجمّل باشند و از چرب و شیرین دنیا استفاده کنند، و از آن طرف در آخرت هم آرزو می کنند که ای کاش، بین آنها و بین گناهی که انجام دادند، بین آنها و اعتقادات باطلی که داشتند، بین آنها و بین عمل فاسدی که داشتند، فاصله بیفتد در سوره مبارکه آل عمران آیه 30 آمده که:

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا

امّا این آرزو هم ، مانند همان آرزوهای دنیایش که خیلی از آنها برآورده نشد، برای او ثمره ای ندارد و دچار عذاب الهی می شود.

امّا نکته ای در اینجاست و آن اینکه : علت این همه مذمت از ناحیه آیات و روایات نسبت به طول الامل یا همان آرزوهای طویل و طولانی چیست؟

جدای از آنچه که درگذشته بیان شد، شاید یکی از مهمترین دلائلش این باشد که این طول الامل سبب می شود انسان محبتش نسبت به دنیا زیاد می شود و به همان مقدار که انسان محبتش به دنیا زیاد شد، از محبت خدا دور می افتد، از قیامت دور می افتد و منجر به فراموشی قیامت می شود چنانچه امیر المومنین در نهج البلاغه حکمت 103 می فرمایند : إِنَّ الدُّنْيَا وَالاْخِرَةَ عَدُوَّانِ مُتَفَاوِتَانِ، وَسَبيلانِ مُخْتَلِفَانِ؛ فَمَنْ أَحَبَّ الدُّنْيَا وَتَوَلاَّهَا أَبْغَضَ الاْخِرَةَ وَعَادَاهَا، وَهُمَا بِمَنْزِلَةِ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، وَمَاشٍ بَيْنَهُمَا؛کُلَّما قَرُبَ مِن واحدٍ بَعُدَ مِنَ الآخرَهِ

در دعای کمیل هم حضرت می فرمایند: اللَّهُمَّ عَظُمَ بَلاَئِي وَ أَفْرَطَ بِي سُوءُ حَالِي وَ قَصُرَتْ (قَصَّرَتْ) بِي أَعْمَالِي‏ وَ قَعَدَتْ بِي أَغْلاَلِي وَ حَبَسَنِي عَنْ نَفْعِي بُعْدُ أَمَلِي (آمَالِي) وَ خَدَعَتْنِي الدُّنْيَا بِغُرُورِهَا.

نکته ظریف در این دعا این است که : هر فراز از این دعا، علت فراز قبلی می باشد  یعنی: کی و چه موقع بلای عظیم به انسان می رسد، زمانی که انسان شکار دنیا شود و چه موقع انسان شکار دنیا می شود، زمانی که دچار علائق نفسانی و آرزوهای طولانی شود و زمانی که انسان اینطور شد، انسان را از همه منافع معنوی و حتی مادی دور می کند، و چه موقع انسان گرفتار آرزوهای طولانی می شود، آن زمانی که در اعمالش کوتاهی کند و این کوتاهی اعمال، سبب بدحالی انسان می شود، و در نهایت انسان دچار بلای عظیم می شود.

لذا: سر منشاء همه گرفتاریها همین است که انسان فریب دنیا را بخورد و گرفتار آرزوهای طویل شود.

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

ذکر روز

آخرین اخبار بخش

لینک های مفید

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای

شورای سیاست گذاری ائمه جمعه

ستاد اقامه نماز

موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر

مرکز پاسخگویی به سوالات دینی

ائمه جمعه شهرستان بابل

وبلاگ قدیم

آموزش و پرورش بندپی غربی

شهرداری خشرودپی

نهاد کتابخانه های عمومی کشور

کانال تلگرامی دفتر امام جمعه بندپی غربی

اوقات شرعی



آمار بازدید

942امروزmod_vvisit_counter
1555دیروزmod_vvisit_counter
10704این هفتهmod_vvisit_counter
11162هفته گذشتهmod_vvisit_counter
30770این ماهmod_vvisit_counter
46006ماه گذشتهmod_vvisit_counter
3424910کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 13 مهمان حاضر
IP شما: 3.227.233.78
 , 
امروز: 26 مهر 1398